Aug/100
Uitbouwen tankvlotter
Omdat het handig is om te weten hoeveel benzine je vervoert, zijn de meeste auto’s uitgerust met een benzinemeter. Zo ook de 2CV. Om te meten hoeveel benzine er nog in de tank zit is er een vlotter aangebracht in de tank. De bovenkant van de vlotter van de donor deed vermoeden dat hij was doorgerot, dus voor de zekerheid ben ik hem gaan uitbouwen. Helaas waren ook de koppen van de bouten doorgerot, waardoor ze niet los te draaien waren. Ze moesten dus uitgeboord worden met een 4mm-boortje. Helaas was de binnenkant van de bouten nog in erg goede staat, en het boortje niet. Dat duurde dus een eeuwigheid, maar het is gelukt.
De bovenkant van de vlotter is inderdaad behoorlijk rot, en aangezien een nieuwe vlotter niet duur is wordt hij vervangen.
Op de linkerfoto geeft de vlotter ‘vol’ aan, en op de rechter ‘leeg”:
De vlotter geeft naarmate de stand verandert een andere weerstand door. De weerstand bij vol is 20 ohm en bij leeg 350 ohm. De benzinemeter vertaald dit vervolgens in een meterstand. Omdat de standaard benzinemeter niet echt mooi is, hebben wij een andere gekocht (in een set, hierover later meer):
Een mooie VDO die goed zal passen bij de klassieke uitstraling van de auto. Helaas gebruikt deze meter andere waardes: vol is 33 ohm en leeg 240 ohm. Om de meter toch goed aan de praat te krijgen zal de meter of de vlotter worden aangepast. Waarschijnlijk komt er op de meter een extra weerstand. Zodra de meter aangepast wordt zal ik dat hier plaatsen, met stappenplan.
Aug/102
Massa-update
Bijna 4 maanden later, en nu toch maar weer eens een nieuwe post. Dat het zolang stil is geweest komt deels doordat er niks te melden was (lees: het werk lag stil) en deels door mijn luiheid. Met name de laatste weken is het werk aan de Burton weer in volle gang, en er is behoorlijke vooruitgang geboekt. En behalve werk aan de auto zelf, is er ook gewerkt aan de werkplaats. Die is opgeruimd(er), het chassis is op stalen bokken gezet en de ruimte is ‘vogelpoepproof’ gemaakt. Inmiddels heeft het wel wat weg van kamperen:
Maar de auto is natuurlijk veel interessanter. Om te beginnen kom ik eerst even terug op een aantal oudere posts. De aangetaste veerpot die in de vorige post stond is behandeld met RX5, en daarna zijn de gaten afgedekt met een aluminium plaatje die met popnagels is vastgezet. Het gaat er tenslotte met name om dat er geen stof en vuil in de veerpot komt, en dat komt er zo niet. Opgelost dus. Het probleem met de bijna goed gereviseerde remklauw is ook opgelost: deze is vervangen…
Omdat veel onderdelen de afgelopen tijd al in de RX5 en RX10 gezet waren, konden ze weer terug op het chassis. Zo ook de veerpotten. Dit ging nog aardig soepel, in ieder geval een stuk beter dan eraf halen. De veerpotten zijn vastgezet met nieuwe moeren, aangezien de oude de strijd niet hadden overleefd. Verder is er een afdemprubber en een centreerbus vervangen, de rest was nog te gebruiken. De achterste trekstangogen zijn vervangen voor een langere variant, om de auto straks lager te kunnen afstellen. Echte tjoeningstijl verlaging dus.
Na de veerpotten monteerden we de nieuwe remleiding en benzineleiding met bijbehorende klemmetjes. De 2cv-kenners zullen nu waarschijnlijk denken: ‘Huh, dat moet toch voordat je de veerpotten monteert?’ Dat klopt… Gelukkig was het na wat gepruts toch gelukt, en daarna werd de handleiding toch maar weer snel tevoorschijn gehaald.
Hierna was de achterwielophanging aan de beurt. De lagers van de draagarmen waren nog erg goed, dus deze zijn alleen schoongemaakt en weer goed ingevet. Omdat we alle remleidingen vervangen voor nieuwe RVS exemplaren moest ook de leiding die door de achteras loopt eraan geloven. Het was een behoorlijk geklooi om die op zijn plek te krijgen, maar na een hoop gevloek is het toch gelukt. Nadat de remleiding gemonteerd was kon de hele ophanging op het chassis. Hierbij heb ik per ongeluk twee bouten van de voorwielophanging gebruikt, die te kort zijn (omdat daar geen vulblokje tussen het chassis en de ophanging zit). Gelukkig was dat gauw opgelost, en na de bouten op 50nm gezet te hebben zat de ophanging definitief op zijn plek. Dit gold niet voor de remtrommels. Een van de trommels zat vast, en was ook niet gangbaar te krijgen. Om niet het risico te lopen met een kapotte rem te zitten moest deze dus uit elkaar. In principe is het vrij eenvoudig om zo’n remtrommel te verwijderen: remvoeringen terugstellen, borging wegtikken en dan de 44mm moer losdraaien. Dat laatste bleek nogal een probleem aangezien deze érg vast zat. Verschillende lengtes hefbomen geprobeerd, maar hij wilde niet los. Dus maar eens de andere remtrommel proberen. Die ging zonder al te veel moeite wel los, en zoals verwacht was die remtrommel ook in prima staat. Uiteindelijk hebben we de moer van de andere remtrommel los weten te krijgen met een hefboom van ruim 2 meter, en heel veel gewicht daarop. Alle moeite bleek echter niet voor niks, aangezien de rem totaal verroest was van binnen. Er stond een laag roest in de trommel zelf, en de remvoeringen en wielremcilinder waren ernstig vergaan. Dit is allemaal netjes vervangen (zie foto) maar is op dit moment nog niet af. Omdat remvoeringen in setjes van 4 komen heeft de remtrommel aan de andere kant ook nieuwe voeringen. Nu maar hopen dat alles ook echt weer goed remt, en er geen problemen zullen zijn bij de RDW.
Na de achterwielophanging kwam de voorwielophanging. Hoewel er gelukkig geen remleiding doorheen loopt is het toch niet heel makkelijk. Vooral als hij niet helemaal in orde blijkt te zijn. De stuurlevier / stuurkogelarm / stuurarmpje / hoe je het ook noemt bleek niet in al te beste staat. De rechter althans, de linker was in orde. In plaats van rond was de kogel ovaal, en er zaten bramen aan. Dat stuurt niet ideaal, dus hij moest vervangen worden á 60 euro. Uiteraard zijn ook meteen de stuurkogelarmrubbers (jawel) vervangen. Verder is bij alle draaiende delen het oude vet weggehaald en vervangen door vers vet. Hierna kon de ophanging op het chassis gezet worden, met de korte bouten dus. Ook deze weer op 50nm zetten. De stabilisatorstang moet nog gemonteerd worden, ook al past deze stiekem niet op een Burton.
Nu beide ophangingen op hun plek zaten konden ook de kantelmessen erin geschoven worden. Ze zijn zelfs netjes ingevet met kopervet, en geborgd met borgclipjes. De vering is nu weer functioneel, maar de demping nog niet. De schokbrekers zorgen hiervoor. De exemplaren die op de donor zaten waren alleen niet in al te beste staat. De voorste waren lek, en de achterste praktisch doorgerot. Er moest dus weer geïnvesteerd worden, en er konden 4 mooie nieuwe schokdempers gemonteerd worden. De moeren zijn tegen roesten ingevet met kopervet, en daarna vastgezet met 40nm.
De komende dagen/weken zal er nog veel meer gebeuren, en dan zullen de updates ook weer per dag gaan. Dan tot slot nog wat foto’s van het resultaat tot dusver:
Apr/100
Eerste veerpot schoon
Opnieuw de haakse slijper goed kunnen gebruiken, dit keer op een van de veerpotten. Deze leken in niet al te goede staat, maar de laag tectyl (of iets dergelijks) bleek zijn werk goed gedaan te hebben. Onder deze laag trof ik amper roest aan. Helaas wel gaten… Hier moeten we nog wat op verzinnen.
Apr/100
Schoonmaken voorophanging, tankbeugel en eerste demper
Gewapend met de haakse slijper vandaag de vooras te lijf gegaan. Deze zit nog volledig in elkaar, alleen de stabilisatorstang is eraf. Na veel pijn en moeite is de ophanging nu zo goed als schoon, hij moet alleen in de hoekjes nog even bijgewerkt worden, en dan kan hij al in de RX5. De tankbeugel is volledig schoongemaakt, en zelfs al behandeld met RX5. De eerste demper bleek alleen maar vies te zijn, en is zelfs van RVS. Hier hoeft verder dus niks meer aan te gebeuren, en hij ziet er weer erg goed uit. De Burton zal straks dus een volledig RVS uitlaatsysteem hebben.
Apr/100
Ontroesten draagarm, afmaken achteras
De laag RX5 op de achteras was inmiddels droog, dus er kon een laag RX10 overheen. Dit ziet er nog best netjes uit ook! Een hele verbetering met het roestige geheel dat het hiervoor was…
Verder heb ik een nieuw stuk gereedschap gekocht, omdat de draagarmen niet schoon te krijgen zijn met een handstaalborstel, en ook niet met een staalborstel op de boormachine. En aangezien het ook niet zo handig is om de draagarmen te zandstralen, heb ik een staalborstel voor op de haakse slijper gekocht. Het maakt een hoop herrie en je wordt er bijzonder vies van, maar het werkt erg goed! De eerste draagarm is nu zo goed als klaar om in de RX5 gezet te worden, de hoekjes moeten alleen nog even gedaan worden met de staalborstel op de dremel. Ook even getest op een veerpot, en deze werd ook weer mooi metaalkleurig, in relatief weinig tijd.
Apr/100
Chassis in de RX10
De onderkant van het chassis is nu behandeld met twee lagen RX10. In de vorige post is te lezen waarom. Als deze laag droog is, komt de bovenkant ook nog.
Foto’s volgen later.
Apr/100
Opknappen achteras
Al enkele maanden liggen de draagarmen, assen en veerpotten onaangeroerd in de schuur, onder een laagje stof. Onder dat laagje stof zit helaas een nog veel dikkere laag roest. Vandaag ben ik begonnen die laag op de achteras te verwijderen. Het is vanwege de lagers niet echt handig om de assen te zandstralen, dus het moet echt gedaan worden met staalborstels. Het grootste deel was nog best goed te verwijderen met een normale staalborstel. De hardnekkigere delen heb ik schoongemaakt met een staalborstel op een boormachine. Uiteindelijk zag het er al een stuk beter uit, en na de as ontvet te hebben was hij klaar voor de RX5. RX5 is een doorzichtige coating die de bestaande roest neutraliseert, en nieuwe roest voorkomt. Na 24 uur drogen kan er dan RX10 op worden aangebracht, een verf die erg sterk aan de RX5 hecht. Het mooie van RX10 is dat het beschermt tegen steenslag en zuren, dus dat voorkomt dat er metaal bloot komt te liggen, en gaat roesten.
Het nieuwe chassis heb ik ook volledig ingesmeerd met RX5, zodat er RX10 op gesmeerd kan worden. Dat is wel zo handig, want het chassis wordt natuurlijk veel blootgesteld aan steenslag en andere rommel. En hoewel het chassis een kataforese- en tectylbehandeling heeft gehad, kan het alsnog gaan roesten.
Apr/100
Revisie remklauw, nummer twee
De tweede remklauw moest natuurlijk ook nog gereviseerd geworden, dus die kwam vandaag aan de beurt. Dit keer iets voorzichter te werk gegaan, en geen rondvliegende remzuigers meer. Bij het uit elkaar halen van de remklauw kwam ik erachter dat ik twee ringetjes verkeerd gemonteerd heb in de andere remklauw. Jawel, het enige wat fout kan gaan, is fout gegaan. Dit heeft erin geresulteerd dat de remzuiger nu muurvast zit, en zelfs met 8 bar druk zit er nog geen beweging in. Dat wordt dus een tweedehands remklauw aanschaffen, en die reviseren. Ach, gelukkig zijn ze niet zo duur. Het reviseren van de tweede remklauw ging verder soepel, en belangrijker nog, op de goede manier.
Apr/100
Revisie remklauw, nummer een
Meteen maar aan de slag gegaan met het reviseren van de eerste remklauw. Een vrij eenvoudig klusje, het schoonmaken is het meeste werk. Een aandachtspuntje is het verwijderen van de zuigers. Dit wordt gedaan met perslucht, en 8 bar zorgt ervoor dat ze vrij ver kunnen vliegen… Uiteindelijk alles netjes uit elkaar gehaald, en schoongemaakt. Daarna de rubberen delen van de remklauwen vervangen, en alles weer in elkaar gezet. Nu maar hopen dat het goed gegaan is, want het is natuurlijk vrij lullig als de remmen niet werken.
Apr/100
Polyesterdag en Burton Paasshow
Jawel, we leven nog, en het project ook. De winterstop is weer ten einde, en er kan weer gewerkt worden zonder het risico van bevroren ledematen. Om het nieuwe bouwseizoen goed te beginnen zijn we vandaag naar de polyesterdag geweest, en aansluitend de ‘Paasshow’ (open dag). Omdat we over niet al te lange tijd aan de slag gaan met de body, leek de polyesterdag wel nuttig. Dit bleek ook zo te zijn. Een medewerker van Burton heeft in een workshop van ongeveer anderhalf uur uitgebreid verteld over de bewerking van polyester. Het ging hierbij met name over het herstellen van polyester. Denk hierbij aan het opvullen van fout geboorde gaten, en het weghalen van krassen in de gelcoat. Al met al een leerzame workshop, waaruit bleek dat je veel schades zelf kunt herstellen aan de body. Dit kost echter wel een hele hoop tijd, dus het handigste is om gewoon goed na te denken en geen fouten te maken…
Hierna was de open dag, waarbij vooral de nieuwe revisie-afdeling opviel. Het bedrijf Vege dat voorheen 2cv-motoren reviseerde is er mee opgehouden, en hierop heeft Burton besloten zelf 2cv motoren te reviseren. Zag er allemaal professioneel uit. Let ook even op foto’s van de voor- en achteras, het is de bedoeling dat die van ons er ook zo uit komen te zien.
Verder hebben we meteen wat onderdelen gekocht: revisiesetjes voor de remklauwen, een vulplaatje voor de achteras en het mooiste: een RVS tweede demper. Burton heeft een nieuwe tweede demper ontwikkeld die niet alleen mooier is dan degene die voorheen bij het uitlaatpakket geleverd werd, maar ook minder weerstand biedt en meer herrie maakt. 
