Uitbouwen tankvlotter

Omdat het handig is om te weten hoeveel benzine je vervoert, zijn de meeste auto’s uitgerust met een benzinemeter. Zo ook de 2CV. Om te meten hoeveel benzine er nog in de tank zit is er een vlotter aangebracht in de tank. De bovenkant van de vlotter van de donor deed vermoeden dat hij was doorgerot, dus voor de zekerheid ben ik hem gaan uitbouwen. Helaas waren ook de koppen van de bouten doorgerot, waardoor ze niet los te draaien waren. Ze moesten dus uitgeboord worden met een 4mm-boortje. Helaas was de binnenkant van de bouten nog in erg goede staat, en het boortje niet. Dat duurde dus een eeuwigheid, maar het is gelukt.

De bovenkant van de vlotter is inderdaad behoorlijk rot, en aangezien een nieuwe vlotter niet duur is wordt hij vervangen.

Op de linkerfoto geeft de vlotter ‘vol’ aan, en op de rechter ‘leeg”:

De vlotter geeft naarmate de stand verandert een andere weerstand door. De weerstand bij vol is 20 ohm en bij leeg 350 ohm. De benzinemeter vertaald dit vervolgens in een meterstand. Omdat de standaard benzinemeter niet echt mooi is, hebben wij een andere gekocht (in een set, hierover later meer):

Een mooie VDO die goed zal passen bij de klassieke uitstraling van de auto. Helaas gebruikt deze meter andere waardes: vol is 33 ohm en leeg 240 ohm. Om de meter toch goed aan de praat te krijgen zal de meter of de vlotter worden aangepast. Waarschijnlijk komt er op de meter een extra weerstand. Zodra de meter aangepast wordt zal ik dat hier plaatsen, met stappenplan.

Demontage chassis afgerond

De laatste onderdelen die nog op het chassis zaten moesten er vandaag aan geloven. Dit houdt in dat, onder het toezicht van twee van mijn collega’s, de handremhevel, de centrale naafmoeren, de aandrijfassen en de voor- en achtertrein gedemonteerd zijn. De voor- en achtertrein waren het laatst aan de beurt aangezien hiervoor het chassis omgedraaid moest worden. Hierbij zagen we ook dat de staat van het chassis eigenlijk een stuk beter was dan we dachten. Geeft niks, want het zou erg veel werk zijn om het oude chassis schoon te maken.

Dit houdt in dat we klaar zijn met ’slopen’. Vanaf nu zal het dus opbouwen worden, wat een leuk vooruitzicht is. Helaas zal er eerst nog een heleboel schoongemaakt en opgeknapt moeten worden. Minder leuk vooruitzicht. De komende weken hebben we gelukkig vakantie om ons mentaal voor te bereiden.

Verlost van de veerpot

Het bleek nog meer werk dan gedacht, maar ook de tweede veerpot is eraf gekomen. Hierna kwam de tankbeugel aan de beurt, een beugel die over de benzinetank heen loopt. Helaas gingen alle vier de bouten hiervan kapot. Gelukkig waren ze geen partij voor de slijptol. En ja, er zat nog benzine in de tank. Niet lang meer overigens, hierna hebben we inhoud van de tank opgedronken. Nee, zelfs ik ben niet zo’n petrolhead. De benzine is overgeheveld in een paar jerrycans. Ja, een paar, want de 25-liter tank bleek nog 3/4 vol te zitten.

Verschrikkelijke veerpot

Dit keer niet gewapend met kruipolie, maar met een voorraadje slijpschijfjes en een Dremel. Wonderbaarlijk genoeg gaat de slijpschijf door de moeren als een mes door boter. De Dremel, gecombineerd met een brander en een moordenaar zorgde ervoor dat een veerpot de strijd  opgaf. De andere bleef tegensputteren, maar deze zal de volgende keer aan de beurt komen.

Demontage chassis, deel 2

Gewapend met een nieuwe voorraad kruipolie gingen we vandaag het chassis weer te lijf. De trekstangen (zie foto’s) gingen moeiteloos. Tot we bij de veerpotten aankwamen ging het dus succesvol. Deze apparaten staan erom bekend nogal vast te kunnen zitten. Zo ook die van ons. De moeren (maatje 46) gaven zich niet zomaar over. Zelfs met de moordenaar gaven ze geen krimp, dus hier moeten we nog wat anders op verzinnen.

Demontage chassis

Die stap is vandaag van start gegaan. Omdat de kruipolie op was konden we niet heel veel doen, maar we zijn toch weer een stukje verder. Alle wielen zijn eraf, evenals de stabilisatiestang. Na enige moeite kwamen ook de schokdempers eraf. Meer viel er zonder kruipolie niet te doen. Overigens zitten we nu dus ruim op een halve liter kruipolie.

Het einde in zicht…

… van het demonteren tenminste. De grootste sloopdag tot nu toe. Ik ben begonnen met het stuurslot en dat bleek toch eenvoudiger dan het leek. Helaas wilde de stuurkolom met geen mogelijkheid loskomen. Gelukkig hebben we een slijptol. De hoofdremcilinder en pedalenset zijn zonder tegenstribbelen van hun plek gekomen. Hetzelfde geld voor veel andere kleine dingetjes, zoals het ruitensproeiervloeistofreservoir (mooi woord). Het verwijderen van de versnellingsbak ging iets te soepel, dankzij een afgebroken steun en zwaartekracht. Nadat al deze onderdelen verwijderd waren zou in principe de koets eraf gehaald kunnen worden. Helaas ging dat iets lastiger omdat er verschillende bouten kapot waren waarmee de koets op het chassis zit. Gelukkig lag de slijptol niet ver weg. Na heel wat slijp- en knipwerk was de koets dan eindelijk los, in theorie. En inderdaad, met zijn drieën hebben we de koets eraf getild en verlost van het chassis. Wat we onder de koets vonden viel niet tegen. De veerpotten, schokdempers en draagarmen zijn misschien niet mooi maar leken wel in goede staat. Of dat ook echt zo is weten we natuurlijk niet zeker, maar daar komen we snel genoeg achter. Op naar de volgende stap: demontage van het chassis.

Eend zonder motor

De eend heeft nog meer onderdelen moeten afstaan vandaag. Weer is er van alles uit het interieur gesloo.. eh, gedemonteerd. En belangrijker: de motor is er eruitgehaald. De versnellingsbak zal nog wel eventjes op zijn plek blijven, voorlopig is het genoeg om de motor mee te nemen. Deze zal thuis gedemonteerd worden, en daarna gereviseerd.

Zoals je ziet is zo’n Renault Mégane net een Porsche 911, met een luchtgekoelde boxermotor achterin!