Aug/101
Body uitpakken en aandrijfassen reviseren
De dag begon vandaag met geen van beide activiteiten die in de titel staan, maar met iets totaal anders. Er moest eerst een radiateur vervangen worden van een 106. Altijd goed voor de sleutelvaardigheden. De patiënt:
Na een ochtendje sleutelen kon de aandacht weer gericht worden op de Burton. Allereerst hebben we de werkplek even wat anders ingericht. De body stond nog samen met de motorkap, neus, spatborden en achterklep in het krat onder een zeil. De body zelf hebben we eruit gehaald en op schragen geplaatst. De body is het eerste deel van de carrosserie waar we mee aan de gang gaan, vandaar. Ik kan er nu makkelijk bij, en bijvoorbeeld het dashboard opmeten om daar een ontwerp voor te maken. Ook zijn de achterspatborden makkelijk te monteren, evenals de achterlichten en de kabelboom. Ook zullen we het dashboard voor zover mogelijk al maken. Zodra je de body op het chassis monteert is dit niet heel eenvoudig meer omdat je dan heel veel op z’n kop in de auto moet liggen en je in allerlei lastige bochten moet wringen. Voor foto’s hiervan: kies een willekeurig ander bouwverslag van een Burton. Wat foto’s van de body en de werkplaats zoals hij nu ingericht is:
Nadat dit gedaan was werd het tijd om de aandrijfassen te reviseren. In dit geval kwam het neer op het vervangen van de rubbers, en meteen alles weer te smeren met vers (grafiet)vet. De aandrijfassen waren eerder al voorzien van RX5 en RX10, en ze zien er nu weer keurig uit:
Een paar posts terug meldde ik dat de rechter stuurarmkogel vervangen moest worden omdat de oude versleten was. Om het verhaal nog even compleet te maken heb wat foto’s van de versleten kogel:
Aug/100
Montage stabilisatorstang
Zoals eerder verteld zat er op de donoreend een stabilisatorstang. Dat is vrij exotisch op een ‘normale’ eend. De vorige eigenaar van de donor had hem gemonteerd omdat hij zo’n zelfde stang op zijn Lomax (ook een 2cv kitcar) had, en die beviel zó goed dat hij hem ook op zijn 2CV moest hebben. Zo gezegd, zo gedaan, met als gevolg dat deze eend een stabilisatorstang rijker was, en een Citroën Ami 6 eentje armer. Dat het goed bevalt is begrijpelijk: de stang zorgt ervoor dat de 2CV veel minder overhelt in bochten. Dat is gelijk het nadeel van zo’n stang, aldus de Eendpuristen. Een ander nadeel is dat er eerder onderstuur zal optreden, maar dan moet je wel erg hard gaan met je 28pk sterke bolide. Omdat een Burton lager ligt, een lager zwaartepunt heeft en lichter is helt hij sowieso al veel minder over dan een 2CV. Dat gecombineerd met een stabilisatorstang zou moeten zorgen voor een kart-achtige wegligging. Klinkt goed.
De montage zou vrij simpel moeten zijn, en in principe is dat ook zo. Helaas was ik een aantal vulplaatjes kwijtgeraakt, maar dat heb ik opgelost door M10 carrosserieringen te gebruiken. Volgende probleem was dat de stang krom leek te zijn: ik kreeg maar 3 klemmen vast… Uiteindelijk is het toch gelukt door eerst de klemmen te monteren en daarna de stang erdoorheen te begeleiden (met WD40 en een beetje hulp van een hamertje). Hij lijkt zo goed op zijn plek te zitten. De klemmen zal ik nog even bijwerken met RX10, evenals wat andere plekken op het chassis en de draagarmen waar de verf is beschadigd.
Wat ik ook al had verteld is dat een stabilisatorstang niet past op een Burton. Dit heeft te maken met de vormgeving van de neus, die het net niet genoeg ruimte geeft. Gelukkig is de neus van polyester en valt er prima in te zagen. Ik heb even een foto gejat geleend van een collega-Burtonbouwer die dit demonstreert:
Dat valt reuze mee dus! Voor andere Burtonbouwers, hier is meer informatie: Link Je hebt wel een account nodig voor 2cvkitcarforum.com, maar dat is sowieso een aanrader.
Verder heb ik nog even de remleidingen achter netjes afgewerkt. Overal zitten er beschermtules op de leidingen om te voorkomen dat ze metaal raken, behalve bij de draagarmen achter. Die heb ik dus van een oude remleiding afgehaald van de donor, en nu is het keurig afgewerkt.
Een paar posts terug patste ik nog met de anti-vogeltent, maar inmiddels is er een klein stukje los gegaan in de nok. En blijkbaar komen de lokale vogels rouwen bij de eend ofzo, want ze zitten er meteen weer graag. Dat zou niet zo’n probleem zijn als die arme vogels nou niet zo’n last hadden van hun darmen. Tot 2 keer toe heb ik het chassis helemaal mogen schoonmaken. Tijdelijke oplossing:
Aug/100
Uitbouwen tankvlotter
Omdat het handig is om te weten hoeveel benzine je vervoert, zijn de meeste auto’s uitgerust met een benzinemeter. Zo ook de 2CV. Om te meten hoeveel benzine er nog in de tank zit is er een vlotter aangebracht in de tank. De bovenkant van de vlotter van de donor deed vermoeden dat hij was doorgerot, dus voor de zekerheid ben ik hem gaan uitbouwen. Helaas waren ook de koppen van de bouten doorgerot, waardoor ze niet los te draaien waren. Ze moesten dus uitgeboord worden met een 4mm-boortje. Helaas was de binnenkant van de bouten nog in erg goede staat, en het boortje niet. Dat duurde dus een eeuwigheid, maar het is gelukt.
De bovenkant van de vlotter is inderdaad behoorlijk rot, en aangezien een nieuwe vlotter niet duur is wordt hij vervangen.
Op de linkerfoto geeft de vlotter ‘vol’ aan, en op de rechter ‘leeg”:
De vlotter geeft naarmate de stand verandert een andere weerstand door. De weerstand bij vol is 20 ohm en bij leeg 350 ohm. De benzinemeter vertaald dit vervolgens in een meterstand. Omdat de standaard benzinemeter niet echt mooi is, hebben wij een andere gekocht (in een set, hierover later meer):
Een mooie VDO die goed zal passen bij de klassieke uitstraling van de auto. Helaas gebruikt deze meter andere waardes: vol is 33 ohm en leeg 240 ohm. Om de meter toch goed aan de praat te krijgen zal de meter of de vlotter worden aangepast. Waarschijnlijk komt er op de meter een extra weerstand. Zodra de meter aangepast wordt zal ik dat hier plaatsen, met stappenplan.
Aug/102
Massa-update
Bijna 4 maanden later, en nu toch maar weer eens een nieuwe post. Dat het zolang stil is geweest komt deels doordat er niks te melden was (lees: het werk lag stil) en deels door mijn luiheid. Met name de laatste weken is het werk aan de Burton weer in volle gang, en er is behoorlijke vooruitgang geboekt. En behalve werk aan de auto zelf, is er ook gewerkt aan de werkplaats. Die is opgeruimd(er), het chassis is op stalen bokken gezet en de ruimte is ‘vogelpoepproof’ gemaakt. Inmiddels heeft het wel wat weg van kamperen:
Maar de auto is natuurlijk veel interessanter. Om te beginnen kom ik eerst even terug op een aantal oudere posts. De aangetaste veerpot die in de vorige post stond is behandeld met RX5, en daarna zijn de gaten afgedekt met een aluminium plaatje die met popnagels is vastgezet. Het gaat er tenslotte met name om dat er geen stof en vuil in de veerpot komt, en dat komt er zo niet. Opgelost dus. Het probleem met de bijna goed gereviseerde remklauw is ook opgelost: deze is vervangen…
Omdat veel onderdelen de afgelopen tijd al in de RX5 en RX10 gezet waren, konden ze weer terug op het chassis. Zo ook de veerpotten. Dit ging nog aardig soepel, in ieder geval een stuk beter dan eraf halen. De veerpotten zijn vastgezet met nieuwe moeren, aangezien de oude de strijd niet hadden overleefd. Verder is er een afdemprubber en een centreerbus vervangen, de rest was nog te gebruiken. De achterste trekstangogen zijn vervangen voor een langere variant, om de auto straks lager te kunnen afstellen. Echte tjoeningstijl verlaging dus.
Na de veerpotten monteerden we de nieuwe remleiding en benzineleiding met bijbehorende klemmetjes. De 2cv-kenners zullen nu waarschijnlijk denken: ‘Huh, dat moet toch voordat je de veerpotten monteert?’ Dat klopt… Gelukkig was het na wat gepruts toch gelukt, en daarna werd de handleiding toch maar weer snel tevoorschijn gehaald.
Hierna was de achterwielophanging aan de beurt. De lagers van de draagarmen waren nog erg goed, dus deze zijn alleen schoongemaakt en weer goed ingevet. Omdat we alle remleidingen vervangen voor nieuwe RVS exemplaren moest ook de leiding die door de achteras loopt eraan geloven. Het was een behoorlijk geklooi om die op zijn plek te krijgen, maar na een hoop gevloek is het toch gelukt. Nadat de remleiding gemonteerd was kon de hele ophanging op het chassis. Hierbij heb ik per ongeluk twee bouten van de voorwielophanging gebruikt, die te kort zijn (omdat daar geen vulblokje tussen het chassis en de ophanging zit). Gelukkig was dat gauw opgelost, en na de bouten op 50nm gezet te hebben zat de ophanging definitief op zijn plek. Dit gold niet voor de remtrommels. Een van de trommels zat vast, en was ook niet gangbaar te krijgen. Om niet het risico te lopen met een kapotte rem te zitten moest deze dus uit elkaar. In principe is het vrij eenvoudig om zo’n remtrommel te verwijderen: remvoeringen terugstellen, borging wegtikken en dan de 44mm moer losdraaien. Dat laatste bleek nogal een probleem aangezien deze érg vast zat. Verschillende lengtes hefbomen geprobeerd, maar hij wilde niet los. Dus maar eens de andere remtrommel proberen. Die ging zonder al te veel moeite wel los, en zoals verwacht was die remtrommel ook in prima staat. Uiteindelijk hebben we de moer van de andere remtrommel los weten te krijgen met een hefboom van ruim 2 meter, en heel veel gewicht daarop. Alle moeite bleek echter niet voor niks, aangezien de rem totaal verroest was van binnen. Er stond een laag roest in de trommel zelf, en de remvoeringen en wielremcilinder waren ernstig vergaan. Dit is allemaal netjes vervangen (zie foto) maar is op dit moment nog niet af. Omdat remvoeringen in setjes van 4 komen heeft de remtrommel aan de andere kant ook nieuwe voeringen. Nu maar hopen dat alles ook echt weer goed remt, en er geen problemen zullen zijn bij de RDW.
Na de achterwielophanging kwam de voorwielophanging. Hoewel er gelukkig geen remleiding doorheen loopt is het toch niet heel makkelijk. Vooral als hij niet helemaal in orde blijkt te zijn. De stuurlevier / stuurkogelarm / stuurarmpje / hoe je het ook noemt bleek niet in al te beste staat. De rechter althans, de linker was in orde. In plaats van rond was de kogel ovaal, en er zaten bramen aan. Dat stuurt niet ideaal, dus hij moest vervangen worden á 60 euro. Uiteraard zijn ook meteen de stuurkogelarmrubbers (jawel) vervangen. Verder is bij alle draaiende delen het oude vet weggehaald en vervangen door vers vet. Hierna kon de ophanging op het chassis gezet worden, met de korte bouten dus. Ook deze weer op 50nm zetten. De stabilisatorstang moet nog gemonteerd worden, ook al past deze stiekem niet op een Burton.
Nu beide ophangingen op hun plek zaten konden ook de kantelmessen erin geschoven worden. Ze zijn zelfs netjes ingevet met kopervet, en geborgd met borgclipjes. De vering is nu weer functioneel, maar de demping nog niet. De schokbrekers zorgen hiervoor. De exemplaren die op de donor zaten waren alleen niet in al te beste staat. De voorste waren lek, en de achterste praktisch doorgerot. Er moest dus weer geïnvesteerd worden, en er konden 4 mooie nieuwe schokdempers gemonteerd worden. De moeren zijn tegen roesten ingevet met kopervet, en daarna vastgezet met 40nm.
De komende dagen/weken zal er nog veel meer gebeuren, en dan zullen de updates ook weer per dag gaan. Dan tot slot nog wat foto’s van het resultaat tot dusver:
